![]() |
| Guzikowy Maris u siebie |
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą RĘCZNIE SZYTE PSIAKI. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą RĘCZNIE SZYTE PSIAKI. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 24 lipca 2011
MARIS...
... dog niemiecki należący do mojej Kuzynki i jej Męża to największy szczekający czworonóg, jakiego w życiu widziałam. Do dziś pamiętam swoje pierwsze z nim spotkanie, kiedy to jego gabaryty i sięgająca do klatki piersiowej wielka głowa wprawiły mnie w niemałe osłupienie. Zawsze kiedy przyjeżdżamy na Śląsk i odwiedzamy Olę i Tomka Maris obwąchuje nasze sunące powoli w stronę garażu auto i rzuca nam spojrzenie z wysokości połowy przedniej szyby. I jak tu nie być pod wrażeniem :) W przypadku Marisa wielkość jest wprost proporcjonalna do uroku, jaki w sobie ma ten niezwykły pies, dlatego szycie jego podobizny dało mi naprawdę wiele radości, choć jak zwykle dumałam długo jakby go tu skroić na miarę. W każdym razie szycie skończone, a Marisowa replika jest już w swoim domu, obwąchana i zaakceptowana przez oryginał :)
środa, 8 czerwca 2011
BOX zwany BODZIEM :)
Oj ile się musiał naczekać na uszycie ten niezwykle cierpliwy bokser. Ciągle było jeszcze coś do dopięcia i skończenia , ale dzięki temu, że od momentu otrzymania zdjęć do pierwszych szkiców minęło sporo czasu Box jest dopieszczony i przemyślany wszerz i wzdłuż.
Bokser to jednak trudny orzech do zgryzienia.
Pierwsze kłopoty pojawiły się podczas poszukiwania odpowiedniej tkaniny, która by choć odrobinę przypominała piękne umaszczenie Bodzia. Trochę to trwało, ale w końcu znalazło się coś odpowiedniego. A potem jeszcze odwzorowanie jego sylwetki w dwóch wariantach, które przez dwie noce nie dawało mi spać i na które zużyłam pół gumki do ścierania produkując przy tym jakąś tonę gumowych wiórków :)
Ale gdy wszelkie trudności zostały pokonane przyszła kolej na szycie i wykańczanie - a to już czysta przyjemność!
Box spisał się na medal w roli modela. W trakcie pracy dowiedziałam się, że Właściciele pożegnali go cztery lata temu. Jaka szkoda, że nie będzie mógł potarmosić trochę tych podszywających się pod niego egzemplarzy, ale może chociaż porządnie je obszczeka z psiej drugiej strony... :)
wtorek, 31 maja 2011
ZEN
Po Borysie, Ramzesie i Bożence szytych na miarę
swojej podobizny w guzikowej pracowni doczekał się
"przystojny, inteligentny, spokojny, ... po prostu jak Pan !!! :)" Zen -
uroczy piesek rasy West Highland White Terrier.
swojej podobizny w guzikowej pracowni doczekał się
"przystojny, inteligentny, spokojny, ... po prostu jak Pan !!! :)" Zen -
uroczy piesek rasy West Highland White Terrier.
I przy tej okazji muszę poczynić wyznanie, że na rasach psich (i w zasadzie innych też) poza kilkoma oczywistymi nie znam się prawie wcale. W związku z tym właśnie podczas składania zamówienia wytłumaczono mi, że terier to taki, jak słynny kudłaty towarzysz Asterixa i Obelixa.
O! i wszystko jasne :)
Tak więc chcąc nie chcąc psiunio przez cały czas powstawania funkcjonował w naszym domu jako Idefix. Wczoraj szczęśliwie dotarł do Lublina. Ciekawe co na to Zen... :)
O! i wszystko jasne :)
Tak więc chcąc nie chcąc psiunio przez cały czas powstawania funkcjonował w naszym domu jako Idefix. Wczoraj szczęśliwie dotarł do Lublina. Ciekawe co na to Zen... :)
czwartek, 21 kwietnia 2011
JAK PIES z KOTEM...
...czyli o tym, jak pewien zgrany duet zapozował w guzikowej pracowni :)
To już drugi raz, kiedy szyłam zwierzaki "na miarę" (pierwszy był Borys) i muszę przyznać, że to bardzo wciągające zajęcie.
Bożenka i Ramzes - bo tak zwą się moi modele - doskonale się dogadują mimo nieznacznych różnic rasowych :) Mają też swój przytulny kącik w sieci, do którego naprawdę warto zajrzeć. O właśnie TU :)
To już drugi raz, kiedy szyłam zwierzaki "na miarę" (pierwszy był Borys) i muszę przyznać, że to bardzo wciągające zajęcie.
Bożenka i Ramzes - bo tak zwą się moi modele - doskonale się dogadują mimo nieznacznych różnic rasowych :) Mają też swój przytulny kącik w sieci, do którego naprawdę warto zajrzeć. O właśnie TU :)
piątek, 25 marca 2011
O PSIA KOSTKA!
Niełatwo być psem wśród gromady kotów. Pewnie dlatego od pierwszych podrygów igły czuł się jakoś nieswojo. Nie zabawił u nas długo, zaledwie kilka godzin po swoim zaistnieniu wyjechał lekko machając ogonem w pożegnalnym geście. Zerwał wszelkie kontakty. Podobno stał się prezentem i znalazł swoje miejsce na jakimś profesorskim biurku, ale może to tylko plotki...
| BORYS |
Subskrybuj:
Posty (Atom)






